از آنجا که در شب قدر سرنوشت انسان ها براى یک سال، بر طبق لیاقت ها و شایستگى هاى آنها، تعیین مى شود، باید آن شب را بیدار بود، توبه کرد و خودسازى نمود، به درگاه خدا رفت و لیاقتى بیشتر و بهتر براى رحمت او پیدا کرد.
آرى، در لحظاتى که سرنوشت ما تعیین مى شود، نباید انسان در خواب باشد، و از همه چیز غافل و بى خبر، که در این صورت، سرنوشت غم انگیزى خواهد داشت!
قرآن، چون یک کتاب سرنوشت ساز است، و خط سعادت، خوشبختى و هدایت انسان ها در آن مشخص شده است، باید در شب قدر ـ شب تعیین سرنوشت ها ـ نازل گردد، و چه زیبا است رابطه میان «قرآن» و «شب قدر»؟ و چه پر معنى است پیوند این دو با یکدیگر؟